آخرین مطالب
امکانات وب
فقدان معنویت، ایمان و انسانیت:
همه ما از نقش مثبت و موثر ایمان ، معنویت و انسانیت در زندگی روزمره خود بخوبی واقف هستیم هر چند که ممکن است بنا به دلایلی نسبت به انها سهل انگار باشیم و یا که توجهی به انها نداشته باشیم.
انسانی که در خود احساس کرامت و ارزش می کند و از ایمان و معنویت و فضائل انسانی برخوردار است مسلما در حل مشکلات و گرفتاریها و رنج و اندوه هایی که در زندگی روزمره با انها مواجه می شود اگاهانه تر و بهتر و با دید وسیع تر و عمیق تری می نگرد. اگر ما انسانی بی ایمان باشیم( منظور من از ایمان تنها ایمان بخدا نیست بلکه ایمان داشتن به مفهوم واقعی کلمه است) یقینا در برخورد و مواجه شدن با شکست ها و مشکلات و گرفتاریهای زندگی با یاس و ناامیدی و ضعف برخورد خواهیم کرد و این باعث می شود تا ما اعتماد به نفس خود را از دست بدهیم و به انسانی ضعیف و ناامید و افسرده تبدیل شویم.
اگر ما از فضائل انسانی خوبی برخوردار نباشیم مسلما در حق دیگران بدی و ظلم و ستم روا خواهیم داشت، همه چیز را فقط برای خود و در جهت منافع و مصالح خودمان می خواهیم. انسانی که پایبند به معتقدات، معنویات
و انسانیت نیست و از ایمان خوبی برخوردار نیست حرمت ها را خواهد شکست، نسبت به قوانین و حدود تببین شده بی توجه و سهل انگار خواهد بود و به انسانی بی رحم و بی ملاحظه و بی احساس و بی عاطفه تبدیل می شود.
فکر می کنید از طول تاریخ بشریت تا بحال این همه جنگ و خونریزی و ظلم ستم و بی عدالتی به چه خاطر صورت گرفته است؟ و مشکل اساسی قرن حاضر را شما در چه چیزهایی می پندارید؟
مشکل اساسی جوامع کنونی فقدان معنویت و انسانیت( علم و ایمان و فضائل اخلاقی) است. علم و ایمان باید توامان باشد در غیر اینصورت از مسیر درست و واقعی خود منحرف خواهند شد.
اگر ما انسانی بی ایمان باشیم و از ارزش های معنوی و انسانی محروم باشیم بدیهی است که به فردی تندخو، مغرور، بدخلق، دروغگو، پرخاشگر، ضعیف ، نا مهربان ، بی اراده، و از این قبیل تبدیل می شویم و هر یک از این عادات و رفتارهای ناهنجار باعث رنجش و سرخوردگی، کمبود و در نهایت افسردگی ما خواهد شد.
فضائل و خصایص انسانی یا بعبارتی ارزشهای معنوی ای چون حقیقت، صداقت، شهامت، همدردی، محبت ، عشق ، دوستی، آزادی، بخشش، اعتماد، مساوات و عدالت، صبر، بردباری، خلوص نیت، همکاری، خوش خلقی، حق شناسی، قدرشناسی، فروتنی، سخاوت، مهربانی و امثال اینها مسلما رفتارهای ما را به سمت و سویی مناسب و مطلوب سوق می دهند و هدایت می کنند و می توانند اساس زندگی اخلاقی ، رفتاری و معنوی ما باشند. یقینا همه ما این ارزشها را ارج می نهیم و تاثیرات بسزا و مثبت انها را در زندگی روزمره و در معاشرت ها و رفتارهای فردی و اجتماعی و زناشویی بخوبی درک می کنیم و این صفات و ارزشهای معنوی برای همه ما ستودنی است. و از طرفی دیگر فقدان یا کمبود انها بر رفتار و کردار و شیوه زندگی ما تاثیرات سویی خواهد داشت.
شما تا چه حد به معنویات و ارزشهای معنوی و انسانی اهمیت می دهید و کدام یک از این ارزشها را در درون و وجود خود احساس می کنید؟
بی شک همه ما به کمک نبوغ و نیروی معنوی خود می توانیم فشار هایی که بواسطه زندگی مدرن کنونی بر ما وارد می شود را کنترل کنیم و کاهش دهیم. ما به پشتوانه نیروی ایمان و برخوردای از دو رکن اساسی معنویت و انسانیت قادر خواهیم بود کیفیت زندگی خود را بالاتر ببریم و زندگی خود را غنی تر سازیم.
دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد که
هيچ زندگي نکرده است !
تقويمش پر شده بود
و تنها دو روز خط نخورده باقي مانده بود.
پريشان شد و آشفته و عصباني .
نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد .
داد زد و بد و بيراه گفت ، خدا سکوت کرد .
آسمان و زمين را به هم ريخت ، خدا سکوت کرد .
جيغ زد و جار جنجال راه انداخت ، خدا سکوت کرد .
کفر گفت و سجاده دور انداخت ، خدا سکوت کرد .
دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد .
خدا سکوتش را شکست و گفت
عزيزم اما يک روز ديگر هم رفت ،
تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي ،
تنها يک روز ديگر باقي است .
بيا و لا اقل اين يک روز را زندگي کن .
لا به لاي هق هقش گفت : اما با يک روز !
با يک روز چه کار ميتوان کرد ؟!
خدا گفت :آنکس که لذت يک روز زيستن را تجربه کند ،
گويي که هزار سال زيسته است و آنکه امروزش را در
نمييابد هزار سال هم به کارش نمي آيد .
و آنگاه سهم يک روز زندگي را در دستانش ريخت و
گفت : حالا برو و زندگي کن .
او مات و مبهوت به زندگي نگاه کرد که در گودي
دستانش درخشيدند .
اما ميترسيد حرکت کند.....ميترسيد راه برود .....ميترسيد
زندگي از لاي انگشتانش بريزد ، قدري ايستاد ..... بعد
با خودش گفت : وقتي فردايي ندارم ، نگه داشتن اين
زندگي چه فايده اي دارد ؟ بگذار اين يک مشت را
مصرف کنم .
آنوقت شروع به دويدن کرد
زندگي را به سرو رويش پاشيد ،
زندگي را نوشيد ،
زندگي را بوييد ،
و چنان به وجد آمد که ديد ميتواند تا ته دنيا بدود .
ميتواند بال بزند . ميتواند پا روي خورشيد بگذارد .
ميتواند .....
او در آن يک روز آسمان خراشي بر پا نکرد ،
زميني را مالک نشد ،
مقامي را بدست نياورد ،
اما .....اما در همان يک روز دست به پوست درخت کشيد
روي چمن خوابيد ،
کفش دوزکي را تماشا کرد .
سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد
و به آنهايي که نميشناختندش سلام کرد
و براي آنها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد .
او در همان يک روز آشتي کرد و خنديد و سبک شد ،
لذ ت برد و سرشار شد و بخشيد ،
عاشق شد و عبور کرد و تمام شد .
او همان يک روز زندگي کرد ،
اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند : امروز او درگذشت ،
کسي که هزار سال زيسته بود ...!
ما انسانهای عجیبی هستیم!!!
وقتی به دستفروشی فقیری میرسیم که جنس خود را به نصف قیمت می فروشد با کلی چانه زدن او را شکست میدهیم و اجناسش را به قیمت ناچیز می خریم
بعد به یه کافی شاپ لوکس شخص ثروتمندی میرویم و یک فنجان قهوه را ده برابر قیمت نوش جان میکنیم و انعامی اضافه نیز روی میز میگذاریم و شادمانیم!!!
شادمانیم که فقیران را فقیر تر میکنیم
شادمانیم که ثروت مندان را ثروتنمند تر میکنیم
زندگی همان اندازه که از اتفاقات بزرگ تشکیل شده ، نکته های کوچک هم دارد. نکته هایی که شاید همه ما آنها را بدانیم اما خوب، گاهی فراموش میکنیم. سرشاری زندگی از همین نکات کوچک است که گاهی پیش درآمد اتفاقات بزرگ و سرنوشت ساز می شوند.آنها را جدی بگیرید، هر ماه ،هرهفته یکی از این نکات را روی آینه بنویسید تا هر روز ببینید و فراموش نکنید. برای یکدیگر تعریف کنید تا برای دوستانتان هم یادآوری شود.
وقتی به شدت عصبانی شدی دستهایت را در جیبهایت بگذار.
یادت باشد بهترین رابطه میان تو و همسرت زمانی است که میزان عشق و علاقه تان به هم بیش از میزان نیازتان به یکدیگر باشد.
مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر.
اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن.
هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو ” می دانم چه حالی داری ” چون در واقع نمی دانی .
یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.
هیچوقت به یک مرد نگو موهایش در حال ریختن است. خودش این را می داند
از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است.
در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن.
وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو: “برای چه می خواهید بدانید؟”
هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.
هیچوقت پایان فیلم ها و کتابهای خوب را برای دیگران تعریف نکن.
با زنی که با بی میلی غذا می خورد ازدواج نکن.
وقتی احساس خستگی می کنی اما ناچاری که به کارت ادامه بدهی، دست و صورتت را بشوی جوراب و پیراهن تمیز بپوش. آن وقت خواهی دید که نیروی دوباره بدست آورده ای. به سرنوشت بگویید:اسباب بازیهایت بی جان نیستند!آدمند!میشکنند!کمی آرامتر...
در یک جای کاملا تاریک وکاملا ساکت چند دقیقه ای بنشینید،جایی که هیچ کس وهیچ چیز مزاحمتی وجود نداشته باشد. چشمان خود را ببندید، و به خود بنگرید..........«درون نگری»کیست که در حال نظاره شما در آن حالت است؟چه کسی شاهد وناظر وجود ، بدن، افکار و.... هست؟ در آن تاریکی که امکان دیدن نیست، آنکه از حضور شما "خبر" دارد" کیست؟پاسخ من اینست: آنکه در تاریکترین لحظات میبیند وناظر حضور توست ، خود توست..... بی هیچ تفکری، بی هیچ قضاوتی.یک تمرین دیگر: تا وقتی چیزهای اطرافتان را میبینید کمتر از وجود چشمهایتان آگاهید، حال تمرکز خود را برای حس کردن چشمهایتان بگذارید.....، به طور اتوماتیک روند دیدن«دنیای بیرون واشیاء» کمتر رخ خواهد داد. چرا اینگونه است ؟ جواب : زیرا شما یا در حال هوشیاری از چیزهای دیده شده هستید، یا در حال تمرکز بر روی خود ابزار دیدن...!هرچه نسبت به خود هوشیاریتان متمرکز باشید، دیدن دنیای بیرون کمتر و هوشیاری از "خود" یا دنیای درون بیشتر خواهد شد.راه شناخت خویش همین تمرین کمتر دیدن دنیای بیرون وتمرکز بر روی خود«هوشیاری» است. این را اساتید عرفان خود شناسی گویند. یک تمرین دیگر:امروز ، بر همه ی اعمال ، تصمیمات و رفتار خود آگاهی و هشیاری دارم ، در هر تصمیمی که میگیرم ، حرفی که میزنم ، یا عملی که انجام میدهم ، قصد ، نیت و خواسته ی خود را بر رسی و آن را با خواست خداوند مقایسه میکنم .امروز در محضر خداوند خواهم بود . مسئول تجربیات و نحوه ی بودن خویش . من بر زندگی خود اثر سازنده می گذارم . همین امروز .
زیباترین تصویر معصومانه
وقتي ميتوانستم صحبت كنم. گفتند گوش كن...
وقتي ميتوانستم بازي كنم مرا كاركردن آموختند...
وقتي كاري پيدا كردم ازدواج كردم...
وقتي ازدواج كردم بچه ها آمدند...
وقتي آنها را درك كردم مرا ترك كردند...
وقتي ياد گرفتم چگونه زندگي كنم زندگي تمام شد!!!
تنها چیزی که در این دنیا ارزش به دست آوردن را دارد،همانا خداوند است .
تفاوت آدم ها
- آدم هاي بزرگ در باره ايده ها سخن مي گويند
آدم هاي متوسط در باره چيزها سخن مي گويند
آدم هاي كوچك پشت سر ديگران سخن مي گويند
- آدم هاي بزرگ درد ديگران را دارند
آدم هاي متوسط درد خودشان را دارند
آدم هاي كوچك بي دردند
- آدم هاي بزرگ عظمت ديگران را مي بينند
آدم هاي متوسط به دنبال عظمت خود هستند
آدم هاي كوچك عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند
- آدم هاي بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند
آدم هاي متوسط به دنبال كسب دانش هستند
آدم هاي كوچك به دنبال كسب سواد هستند
- آدم هاي بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند
آدم هاي متوسط پرسش هائي مي پرسند كه پاسخ دارد
آدم هاي كوچك مي پندارند پاسخ همه پرسش ها را مي دانند
- آدم هاي بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند
آدم هاي متوسط به دنبال حل مسئله هستند
آدم هاي كوچك مسئله ندارند
- آدم هاي بزرگ سكوت را براي سخن گفتن برمي گزينند
آدم هاي متوسط گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند
آدم هاي كوچك با سخن گفتن بسيار، فرصت سكوت را از خود مي گيرند
الف: اشتياق براي رسيدن به نهايت آرزوها
ب: بخشش براي تجلي روح و صيقل جسم
پ: پوياپي براي پيوستن به خروش حيات
ت: تدبير براي ديدن افق فرداها
ث: ثبات براي ايستادن در برابر باز دارند ه ها
ج: جسارت براي ادامه زيستن
چ: چاره انديشي براي يافتن راهي در گرداب اشتباه
ح: حق شناسي براي تزكيه نفس
خ: خودداري براي تمرين استقامت
د: دور انديشي براي تحول تاريخ
ذ: ذكر گوپي براي اخلاص عمل
ر: رضايت مندي براي احساس شعف
ز: زيركي براي مغتنم شمردن دم ها
ژ: ژرف بيني براي شكافتن عمق درد ها
س: سخاوت براي گشايش كار ها
ش: شايستگي براي لبريز شدن در اوج
ص: صداقت براي بقاي دوستي
ض: ضمانت براي پايبندي به عهد
ط: طا قت براي تحمل شكست
ظ: ظرافت براي ديدن حقيقت پوشيده در صدف
ع: عطوفت براي غنچه نشكفته باورها
غ: غيرت براي بقاي انسانيت
ف: فداكاري براي قلب هاي درد مند
ق: قدر شناسي براي گفتن ناگفته هاي دل
ك: كرامت براي نگاهي از سر عشق
گ: گذشت براي پالايش احساس
ل: لياقت براي تحقق اميد ها
م: محبت براي نگاه معصوم يك كودك
ن: نكته بيني براي ديدن ناديده ها
و: واقع گرايي براي دستيابي به كنه هستي
ه: هدفمندي براي تبلور خواسته ها
ي: يك رنگي براي گريز از تجربه دردهاي مشترك
نه طوطی باش که گفته ی دیگران را تکرار کنی و نه بلبل باش که گفتار خود را هدر دهی!
